Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gece namaza kalktığında tekbir alır, sonra şöyle derdi: “Sübhâneke'llâhümme ve bi-hamdike ve tebâreke'smüke ve teâlâ ceddüke ve lâ ilâhe gayrük” (Allah'ım! Seni hamdinle tesbih ederim. Senin adın mübarektir, şanın yücedir, Senden başka ilah yoktur.) Sonra “Allâhü ekber kebîrâ” (Allah en büyüktür, pek büyüktür) der, sonra şöyle derdi: “Eûzü billâhi's-semî'i'l-alîmi mine'ş-şeytâni'r-racîm, min hemzihî ve nefhihî ve nefsihî” (Her şeyi işiten ve bilen Allah'a, kovulmuş şeytandan, onun vesvesesinden, kibrinden ve şiirinden sığınırım).
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ali'den, Âişe'den, Abdullah b. Mes'ûd'dan, Câbir'den, Cübeyr b. Mut'im'den ve İbn Ömer'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Saîd'in hadisi bu babdaki en meşhur hadistir. İlim ehlinden bir grup bu hadisi benimsemiştir. İlim ehlinin çoğunluğu ise Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem), onun “Sübhâneke'llâhümme ve bi-hamdike ve tebâreke'smüke ve teâlâ ceddüke ve lâ ilâhe gayrük” dediğine dair rivayet edilenle amel etmiştir. Ömer b. el-Hattâb'tan ve Abdullah b. Mes'ûd'dan da böyle rivayet edilmiştir. Tâbiîn ve diğerlerinden ilim ehlinin çoğunluğu buna göre amel eder. Ebû Saîd'in hadisinin isnadı hakkında söz edilmiştir: Yahyâ b. Saîd, Ali b. Ali er-Rifâî hakkında söz ederdi. Ahmed de “Bu hadis sahih değildir” dedi.
Câmiu't-Tirmizî 242, Kitap 2, Hadis 94