Esmâ bint Umeys el-Has'amiyye (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Kendini beğenip böbürlenen ve Yüce, Büyük (Allah'ı) unutan kul ne kötü kuldur! Zorbalık edip haddi aşan ve en yüce Cebbâr'ı unutan kul ne kötü kuldur! Gaflete dalıp oyalanan, kabirleri ve çürümeyi unutan kul ne kötü kuldur! Azgınlık edip haddi aşan, (hayatın) başlangıcını ve sonunu unutan kul ne kötü kuldur! Dünyayı din ile elde etmeye çalışan kul ne kötü kuldur! Dini şüphelerle bozmaya çalışan kul ne kötü kuldur! Tamahın kendisini sürüklediği kul ne kötü kuldur! Hevâsının kendisini saptırdığı kul ne kötü kuldur! Arzusunun kendisini zelil ettiği kul ne kötü kuldur!”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis garîbdir; onu ancak bu yoldan biliyoruz. İsnadı kuvvetli değildir.
Câmiu't-Tirmizî 2448, Kitap 37, Hadis 34