Vâil b. Hucr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) “Gayri'l-mağdûbi aleyhim ve le'd-dâllîn” diye okuduğunu ve “Âmin” deyip onunla sesini uzattığını işittim.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ali'den ve Ebû Hüreyre'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Vâil b. Hucr'un hadisi hasendir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından, tâbiînden ve onlardan sonrakilerden ilim ehlinin birçoğu bu görüştedir; kişinin âmin derken sesini yükselteceğini, onu gizlemeyeceğini kabul ederler. Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. Şu'be bu hadisi Seleme b. Küheyl'den, o Hucr Ebü'l-Anbes'ten, o Alkame b. Vâil'den, o da babasından, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) “Gayri'l-mağdûbi aleyhim ve le'd-dâllîn” diye okuduğu, “Âmin” dediği ve onunla sesini alçalttığı şeklinde rivayet etmiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Muhammed'i (Buhârî) şöyle derken işittim: “Bu konuda Süfyân'ın hadisi Şu'be'nin hadisinden daha sahihtir. Şu'be bu hadiste birkaç yerde hata etmiştir: 'Hucr Ebü'l-Anbes'ten' dedi; oysa o Hucr b. Anbes'tir, künyesi Ebü's-Seken'dir. İsnada 'Alkame b. Vâil'den' ifadesini ekledi; oysa onda Alkame yoktur, sadece Hucr b. Anbes'ten, o da Vâil b. Hucr'dan şeklindedir. 'Onunla sesini alçalttı' dedi; oysa doğrusu 'onunla sesini uzattı' şeklindedir.”
Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Zür'a'ya bu hadisi sordum, “Bu konuda Süfyân'ın hadisi Şu'be'nin hadisinden daha sahihtir” dedi. (Ebû Zür'a) dedi ki: Alâ b. Sâlih el-Esedî de Seleme b. Küheyl'den Süfyân'ın rivayetinin benzerini rivayet etmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 248, Kitap 2, Hadis 100