Vâsile b. Eska' (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kardeşinin başına gelene sevindiğini belli etme; sonra Allah ona merhamet eder, seni de (aynı şeyle) imtihan eder.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir. Mekhûl, Vâsile b. Eska'dan, Enes b. Mâlik'ten ve Ebû Hind ed-Dârî'den işitmiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bu üç kişi dışında kimseden işitmediği söylenir. Mekhûl Şamlıdır, künyesi Ebû Abdullah'tır; köleydi, sonra azat edildi. Mekhûl el-Ezdî ise Basralıdır; Abdullah b. Ömer'den işitmiştir, ondan da Umâre b. Zâzân rivayette bulunur.
(Başka bir senetle) Temîm b. Atiyye şöyle dedi: Mekhûl'e bir şey sorulduğunda çoğu zaman “Nedânem (bilmiyorum)” dediğini işitirdim.
Câmiu't-Tirmizî 2506, Kitap 37, Hadis 92