Semure b. Cündeb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) iki sekte (susuş) belledim. İmrân b. Husayn buna karşı çıktı ve “Biz bir sekte belledik” dedi. Bunun üzerine Medine'de bulunan Übey b. Ka'b'a yazdık; Übey de Semure'nin doğru bellediğini yazdı. Saîd dedi ki: Katâde'ye “Bu iki sekte nedir?” diye sorduk. “Namaza girdiğinde ve kıraati bitirdiğinde” dedi. Daha sonra da “ve 'Ve le'd-dâllîn' dediğinde” dedi. (Katâde) şöyle dedi: Kıraati bitirdiğinde nefesi yerine gelinceye kadar susmak hoşuna giderdi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ebû Hüreyre'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Semure'nin hadisi hasendir. İlim ehlinden birçoğunun görüşü budur; imamın namaza başladıktan sonra ve kıraati bitirdikten sonra susmasını müstehap görürler. Ahmed, İshâk ve bizim arkadaşlarımız da bu görüştedir.
Câmiu't-Tirmizî 251, Kitap 2, Hadis 103
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ سَكْتَتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَقَالَ حَفِظْنَا سَكْتَةً . فَكَتَبْنَا إِلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ بِالْمَدِينَةِ فَكَتَبَ أُبَىٌّ أَنْ حَفِظَ سَمُرَةُ . قَالَ سَعِيدٌ فَقُلْنَا لِقَتَادَةَ مَا هَاتَانِ السَّكْتَتَانِ قَالَ إِذَا دَخَلَ فِي صَلاَتِهِ وَإِذَا فَرَغَ مِنَ الْقِرَاءَةِ . ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِذَا قَرَأَ : (وَلاَ الضَّالِّينَ ) . قَالَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ إِذَا فَرَغَ مِنَ الْقِرَاءَةِ أَنْ يَسْكُتَ حَتَّى يَتَرَادَّ إِلَيْهِ نَفَسُهُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ لِلإِمَامِ أَنْ يَسْكُتَ بَعْدَ مَا يَفْتَتِحُ الصَّلاَةَ وَبَعْدَ الْفَرَاغِ مِنَ الْقِرَاءَةِ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ وَأَصْحَابُنَا .