Dininde üstününe, dünyasında aşağısındakine bakanı Allah şükreden ve sabreden olarak yazar.

Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “İki haslet vardır ki kimde bulunursa Allah onu şükreden ve sabreden biri olarak yazar; kimde bulunmazsa Allah onu ne şükreden ne de sabreden olarak yazar: Dininde kendisinden üstün olana bakıp ona uyan, dünyasında ise kendisinden aşağıda olana bakıp Allah'ın kendisini ona üstün kıldığı şeye hamdeden kimseyi Allah şükreden ve sabreden olarak yazar. Dininde kendisinden aşağıda olana, dünyasında ise kendisinden üstün olana bakıp kaçırdığı (dünyalık) için üzülen kimseyi de Allah ne şükreden ne de sabreden olarak yazar.”

(Başka bir senetle) Sâlih bir adam olan Mûsâ b. Hizâm, Alî b. İshâk'tan, o Abdullah b. el-Mübârek'ten, o Müsennâ b. Sabbâh'tan, o Amr b. Şuayb'dan, o babasından, o dedesinden, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) benzerini rivayet etti.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir. Süveyd b. Nasr, rivayetinde “babasından” ifadesini zikretmemiştir.