Ebû Temîme el-Hüceymî, kavminden bir adamdan şöyle rivayet etti:
Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) aradım, fakat onu bulamadım. Oturdum; bir de baktım ki bir grup var, o da onların içinde; ama ben onu tanımıyordum. O, aralarını düzeltiyordu. İşini bitirince bazıları onunla birlikte kalktı ve “Ey Allah'ın Resûlü!” dediler. Bunu görünce: “Aleyke's-selâm yâ Resûlallah! Aleyke's-selâm yâ Resûlallah! Aleyke's-selâm yâ Resûlallah!” dedim. Şöyle buyurdu: “'Aleyke's-selâm' ölünün selâmıdır, 'aleyke's-selâm' ölünün selâmıdır.” Bunu üç defa söyledi. Sonra bana döndü ve şöyle buyurdu: “Kişi Müslüman kardeşiyle karşılaştığında 'es-Selâmü aleyküm ve rahmetullah' desin.” Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) selâmımı aldı ve şöyle buyurdu: “Ve aleyke ve rahmetullah, ve aleyke ve rahmetullah, ve aleyke ve rahmetullah.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisi Ebû Gıfâr, Ebû Temîme el-Hüceymî'den, o da Ebû Cüray Câbir b. Süleym el-Hüceymî'den rivayet etmiştir; (Câbir) dedi ki: “Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim...” ve hadisi anlattı. Ebû Temîme'nin adı Tarîf b. Mücâlid'dir.
Câmiu't-Tirmizî 2721, Kitap 42, Hadis 34