Berâ b. Âzib (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabı arasında, bir adam oruçlu olur da iftar vakti gelir ve iftar etmeden önce uyursa, o gecesi ve ertesi günü akşama kadar yemezdi. Kays b. Sırme el-Ensârî oruçluydu. İftar vakti gelince hanımına gelip “Yanında yiyecek var mı?” dedi. Hanımı, “Hayır, fakat gidip senin için arayayım” dedi. O, gün boyu çalışıyordu; uyku onu bastırdı. Hanımı yanına geldi; onu (uyumuş) görünce “Yazık sana!” dedi. Gün yarılanınca bayıldı. Bu durum Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatıldı; bunun üzerine şu âyet indi: “Oruç gecesi kadınlarınıza yaklaşmak size helal kılındı” (Bakara 2/187). Buna çok sevindiler. (Âyetin devamı:) “Fecrin beyaz ipliği siyah iplikten size ayırt edilinceye kadar yiyin, için” (Bakara 2/187).
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 2968, Kitap 47, Hadis 20