Ammâr b. Yâsir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) öncekinin aynısını rivayet etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Osman'dan, Âişe'den, Ümmü Seleme'den, Enes'ten, İbn Ebû Evfâ'dan ve Ebû Eyyûb'dan da rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: İshâk b. Mansûr'u şöyle derken işittim: Ahmed b. Hanbel dedi ki: İbn Uyeyne şöyle dedi: “Abdülkerîm, hilâlleme hadisini Hassân b. Bilâl'den işitmemiştir.” Muhammed b. İsmâil (Buhârî) de “Bu babdaki en sahih rivayet, Âmir b. Şakîk'in Ebû Vâil'den, onun da Osman'dan rivayet ettiği hadistir” dedi.
Ebû Îsâ dedi ki: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından ve onlardan sonra gelen ilim ehlinin çoğunluğu bu görüştedir; sakalı hilâllemeyi uygun görmüşlerdir. Şâfiî de bu görüştedir. Ahmed: “Sakalı hilâllemeyi unutursa caizdir” dedi. İshâk da: “Unutarak veya bir te'vile dayanarak terk ederse yeterlidir; kasten terk ederse (abdesti) iade eder” dedi.
Câmiu't-Tirmizî 30, Kitap 1, Hadis 30