Abdullah b. Zübeyr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ensâr'dan bir adam, hurmalıklarını suladıkları Harre'deki su arkları hususunda Zübeyr ile davalaştı. Ensârî: “Suyu salıver, geçsin” dedi; (Zübeyr) bunu kabul etmedi. Davalarını Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) götürdüler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Zübeyr'e: “Ey Zübeyr! Sula ve suyu komşuna salıver” buyurdu. Ensârî kızdı ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzü değişti; sonra: “Ey Zübeyr! Sula ve suyu (bahçe) duvarlarına ulaşıncaya kadar tut” buyurdu. Zübeyr dedi ki: “Allah'a yemin ederim ki bu âyetin bu hususta indiğini sanıyorum: 'Hayır, Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar...' (Nisâ 4/65).”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Muhammed'i (Buhârî) şöyle derken işittim: İbn Vehb bu hadisi Leys b. Sa'd'dan ve Yûnus'tan, onlar Zührî'den, o Urve'den, o da Abdullah b. ez-Zübeyr'den bunun benzeri olarak rivayet etmiştir. Şuayb b. Ebû Hamza ise Zührî'den, o Urve'den, o da Zübeyr'den rivayet etmiş, “Abdullah b. ez-Zübeyr'den” diye zikretmemiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3027, Kitap 47, Hadis 79