Ömer b. el-Hattâb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) müşriklere baktı; onlar bin kişiydi, ashabı ise üç yüz on küsur kişiydi. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) kıbleye yöneldi, sonra ellerini uzattı ve Rabbine yüksek sesle yalvarmaya başladı: “Allah'ım! Bana vaat ettiğini yerine getir! Allah'ım! Bana vaat ettiğini ver! Allah'ım! Eğer İslâm ehlinden bu topluluğu helak edersen yeryüzünde sana ibadet edilmez.” Ellerini uzatmış, kıbleye yönelmiş hâlde Rabbine yalvarmaya devam etti; nihayet ridâsı omuzlarından düştü. Ebû Bekir yanına geldi, ridâsını alıp omuzlarına koydu, sonra arkasından ona sarıldı ve: “Ey Allah'ın Peygamberi! Rabbine bu kadar yalvarman yeter; O sana vaat ettiğini muhakkak yerine getirecektir” dedi. Bunun üzerine Allah: “Hani siz Rabbinizden yardım istiyordunuz da O size: ‘Ben size art arda gelen bin melekle yardım edeceğim’ diye karşılık vermişti.” (Enfâl 8/9) âyetini indirdi. Allah da onlara meleklerle yardım etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahih garîbdir. Onu Ömer'in hadisi olarak ancak İkrime b. Ammâr'ın Ebû Zümeyl'den rivayetinden biliyoruz. Ebû Zümeyl'in adı Simâk el-Hanefî'dir. Bu (olay) Bedir günü idi.
Câmiu't-Tirmizî 3081, Kitap 47, Hadis 133