İbn Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Abdullah b. Übey, babası öldüğünde Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip “Gömleğini bana ver, onu onunla kefenleyeyim. Onun namazını kıl ve onun için bağışlanma dile.” dedi. (Peygamber) ona gömleğini verdi ve “(Hazırlığı) bitirdiğinizde bana haber verin.” buyurdu. Namazını kılmak isteyince Ömer onu çekti ve “Allah münafıkların namazını kılmanı yasaklamadı mı?” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Ben iki seçenek arasındayım: 'İster onlar için bağışlanma dile, ister dileme.' (Tevbe 9/80)” Ve onun namazını kıldı. Bunun üzerine Allah, “Onlardan ölen hiçbir kimsenin namazını asla kılma, kabrinin başında da durma.” (Tevbe 9/84) âyetini indirdi. Bunun üzerine onların namazını kılmayı bıraktı.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 3098, Kitap 47, Hadis 150