Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber'den döndüğünde bir gece yürüdü. Nihayet uyku bastırınca devesini çöktürüp konakladı. Sonra: “Ey Bilâl! Bu gece bizi gözet” buyurdu. Bilâl namaz kıldı, sonra fecre doğru dönerek devesine yaslandı. Gözleri ona galip geldi ve uyudu. Onlardan hiçbiri uyanmadı; ilk uyanan Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) oldu. “Ey Bilâl!” buyurdu. Bilâl: “Babam sana feda olsun ey Allah'ın Resûlü! Senin canını tutan (uyku) benim canımı da tuttu” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “(Develeri) çekip götürün” buyurdu. Sonra (devesini) çöktürdü, abdest aldı, kamet getirdi; sonra vaktinde kıldığı namaz gibi ağır ağır (namaz) kıldı. Sonra “Beni anmak için namaz kıl” (Tâhâ 20/14) (âyetini okudu).
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis mahfûz değildir. Hâfızlardan birçoğu bunu Zührî'den, o da Saîd b. el-Müseyyeb'den, “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)...” diye rivayet etmiş, Ebû Hüreyre'yi zikretmemişlerdir. Sâlih b. Ebü'l-Ahdar hadiste zayıf sayılır; Yahyâ b. Saîd el-Kattân ve başkaları onu hafızası yönünden zayıf saymıştır.
Câmiu't-Tirmizî 3163, Kitap 47, Hadis 215