Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımlarını (kendisiyle kalmak ile ayrılmak arasında) serbest bırakması emredilince işe benden başladı ve şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Sana bir şey söyleyeceğim; anne babana danışıncaya kadar acele etmemende senin için bir sakınca yoktur.” (Âişe) dedi ki: Anne babamın bana ondan ayrılmamı emretmeyeceklerini biliyordu. (Âişe) dedi ki: Sonra şöyle buyurdu: “Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: ‘Ey Peygamber! Hanımlarına de ki: Eğer dünya hayatını ve onun süsünü istiyorsanız gelin...’ sözünden ‘...içinizden iyilik yapanlara büyük bir mükâfat (hazırlamıştır)’ sözüne kadar.” (Ahzâb 33/28-29) Ben: “Bunun hangisi hakkında anne babama danışayım? Ben Allah'ı, Resûlünü ve âhiret yurdunu istiyorum” dedim. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) (diğer) hanımları da benim yaptığımın aynısını yaptılar.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Bu, Zührî'den, Urve'den, Âişe'den (radıyallahu anhâ) de rivayet edilmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3204, Kitap 47, Hadis 256