Ümmü Seleme el-Ensâriyye (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Kadınlardan biri “Sana karşı gelmememiz gereken bu ma'ruf nedir?” diye sordu. (Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)) “Ağıt yakmayın” buyurdu. Ben “Ey Allah'ın Resûlü! Falanoğulları amcam(ın ölümü) için ağıt yakarak bana yardım ettiler; onların bu yardımını ödemem gerekiyor” dedim. Bana izin vermedi. Birçok kez ısrar ettim; sonunda onlara karşılık vermem için bana izin verdi. Onlara karşılık verdikten sonra ne onlar için ne de başkası için bu saate kadar ağıt yakmadım. Kadınlar arasında benden başka ağıt yakmamış hiçbir kadın kalmadı.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir. Bu konuda Ümmü Atiyye'den (radıyallahu anhâ) de rivayet vardır. Abd b. Humeyd dedi ki: Ümmü Seleme el-Ensâriyye, Esmâ bint Yezîd b. Seken'dir.
Câmiu't-Tirmizî 3307, Kitap 47, Hadis 359
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ شَهْرَ بْنَ حَوْشَبٍ، قَالَ حَدَّثَتْنَا أُمُّ سَلَمَةَ الأَنْصَارِيَّةُ، قَالَتْ قَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ مَا هَذَا الْمَعْرُوفُ الَّذِي لاَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَعْصِيَكَ فِيهِ قَالَ " لاَ تَنُحْنَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَنِي فُلاَنٍ قَدْ أَسْعَدُونِي عَلَى عَمِّي وَلاَ بُدَّ لِي مِنْ قَضَائِهِنَّ فَأَبَى عَلَىَّ فَعَاتَبْتُهُ مِرَارًا فَأَذِنَ لِي فِي قَضَائِهِنَّ فَلَمْ أَنُحْ بَعْدُ عَلَى قَضَائِهِنَّ وَلاَ غَيْرِهِ حَتَّى السَّاعَةِ وَلَمْ يَبْقَ مِنَ النِّسْوَةِ امْرَأَةٌ إِلاَّ وَقَدْ نَاحَتْ غَيْرِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَفِيهِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رضى الله عنها . قَالَ عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أُمُّ سَلَمَةَ الأَنْصَارِيَّةُ هِيَ أَسْمَاءُ بِنْتُ يَزِيدَ بْنِ السَّكَنِ .