Eğarr Ebû Müslim şöyle rivayet etti:
Ebû Saîd ve Ebû Hüreyre hakkında şahitlik ederim ki onlar, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğuna şahitlik ettiler: “Kim ‘Lâ ilâhe illallah vallâhu ekber (Allah'tan başka ilah yoktur, Allah en büyüktür)’ derse Rabbi onu tasdik eder ve ‘Benden başka ilah yoktur, ben en büyüğüm’ der. ‘Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir’ dediğinde Allah: ‘Benden başka ilah yoktur, ben tekim’ der. ‘Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir, ortağı yoktur’ dediğinde Allah: ‘Benden başka ilah yoktur, ben tekim, ortağım yoktur’ der. ‘Allah'tan başka ilah yoktur, mülk O'nundur, hamd O'na mahsustur’ dediğinde Allah: ‘Benden başka ilah yoktur, mülk benimdir, hamd bana mahsustur’ der. ‘Allah'tan başka ilah yoktur; güç ve kuvvet ancak Allah'ladır’ dediğinde Allah: ‘Benden başka ilah yoktur; güç ve kuvvet ancak benimledir’ der.” (Peygamber) şöyle de derdi: “Kim bunları hastalığında söyler de sonra ölürse, ateş ona dokunmaz.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir. Şu'be bunu Ebû İshâk'tan, o Eğarr Ebû Müslim'den, o da Ebû Hüreyre ve Ebû Saîd'den bu hadisin benzeri olarak, aynı anlamda rivayet etmiş; fakat Şu'be onu merfû olarak rivayet etmemiştir. Bunu bize Bündâr, Muhammed b. Ca'fer'den, o da Şu'be'den bu (isnadla) rivayet etti.
Câmiu't-Tirmizî 3430, Kitap 48, Hadis 61