Ali b. Rebîa şöyle rivayet etti:
Ali'nin yanında bulundum; binmesi için ona bir binek getirildi. Ayağını üzengiye koyduğunda üç kere “Bismillâh” dedi. Sırtına yerleşince “Elhamdülillah” dedi, sonra “Bunu bizim hizmetimize veren (Allah) her türlü eksiklikten uzaktır; yoksa biz buna güç yetiremezdik. Şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz” (Zuhruf 43/13-14) dedi. Sonra üç kere “Elhamdülillah”, üç kere “Allahu ekber” dedi ve “Sübhâneke (Seni tesbih ederim); ben gerçekten kendime zulmettim, beni bağışla; çünkü günahları ancak sen bağışlarsın” dedi. Sonra güldü. Ben: “Ey mü'minlerin emîri! Neye güldün?” dedim. Dedi ki: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) benim yaptığım gibi yaptığını, sonra güldüğünü gördüm. ‘Neye güldün, ey Allah'ın Resûlü?’ dedim. Şöyle buyurdu: ‘Şüphesiz Rabbin, kulu —Rabbim! Günahlarımı bağışla; çünkü günahları senden başkası bağışlamaz— dediğinde ondan hoşnut olur.’”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Ömer'den (radıyallahu anhümâ) de rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 3446, Kitap 48, Hadis 77