İbn Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculuğa çıkıp devesine bindiğinde üç kere tekbir getirir ve “Bunu bizim hizmetimize veren (Allah) her türlü eksiklikten uzaktır; yoksa biz buna güç yetiremezdik. Şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz” (Zuhruf 43/13-14) derdi. Sonra şöyle derdi: “Allah'ım! Bu yolculuğumda senden iyilik ve takva, razı olacağın amel isterim. Allah'ım! Yürüyüşü bize kolaylaştır, yerin uzaklığını bize dür. Allah'ım! Yolculukta yoldaş, ailede (geride) vekil sensin. Allah'ım! Yolculuğumuzda bize yoldaş ol, ailemizde bize vekil ol.” Ailesine döndüğünde de: “İnşallah dönenleriz, tövbe edenleriz, ibadet edenleriz, Rabbimize hamd edenleriz” derdi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis bu yoldan hasen garîbdir.
Câmiu't-Tirmizî 3447, Kitap 48, Hadis 78