Âmir b. Rebîa (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir yolculukta karanlık bir gecede Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikteydik. Kıblenin nerede olduğunu bilemedik; her birimiz kendi karşısına doğru namaz kıldı. Sabah olunca bunu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattık. Bunun üzerine şu âyet indi: “Nereye dönerseniz Allah'ın yüzü oradadır.” (Bakara 2/115)
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisin isnadı o kadar sağlam değildir; onu yalnızca Eş'as es-Semmân'ın rivayetinden biliyoruz. Eş'as b. Saîd Ebü'r-Rebî' es-Semmân hadiste zayıf sayılır. İlim ehlinin çoğunluğu bu görüştedir; şöyle dediler: Bulutlu havada kıbleden başka bir yöne namaz kılan kimseye, namazdan sonra kıbleden başka yöne kıldığı anlaşılırsa, namazı geçerlidir. Süfyân es-Sevrî, İbnü'l-Mübârek, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir.
Câmiu't-Tirmizî 345, Kitap 2, Hadis 197