İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ), Cüveyriye bint Hâris'ten (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Cüveyriye namaz kıldığı yerdeyken yanından geçti. Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) gün ortasına yakın bir vakitte yine yanından geçti ve ona “Hâlâ aynı hâlde misin?” buyurdu. “Evet” dedi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Sana söyleyeceğin birkaç kelime öğreteyim mi? Sübhânallahi adede halkıhî, Sübhânallahi adede halkıhî, Sübhânallahi adede halkıhî (Yarattıklarının sayısınca Allah'ı tesbih ederim); Sübhânallahi rızâ nefsihî, Sübhânallahi rızâ nefsihî, Sübhânallahi rızâ nefsihî (Kendisinin razı olacağı kadar Allah'ı tesbih ederim); Sübhânallahi zinete arşihî, Sübhânallahi zinete arşihî, Sübhânallahi zinete arşihî (Arşının ağırlığınca Allah'ı tesbih ederim); Sübhânallahi midâde kelimâtihî, Sübhânallahi midâde kelimâtihî, Sübhânallahi midâde kelimâtihî (Kelimelerinin mürekkebi miktarınca Allah'ı tesbih ederim).”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Muhammed b. Abdurrahman, Âl-i Talha'nın azatlısıdır; Medineli, sika (güvenilir) bir şeyhtir. Ondan bu hadisi Mes'ûdî ve Süfyân es-Sevrî de rivayet etmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3555, Kitap 48, Hadis 186