Büreyde (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gazvelerinden birine çıkmıştı. Dönünce siyahî bir câriye gelip şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Allah seni sağ salim geri döndürürse senin huzurunda def çalıp şarkı söylemeyi adamıştım.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Eğer adadıysan çal; aksi hâlde çalma” buyurdu. Câriye def çalmaya başladı. O çalarken Ebû Bekir girdi; sonra o çalarken Ali girdi; sonra o çalarken Osmân girdi. Sonra Ömer girince câriye defi altına koyup üzerine oturdu. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ey Ömer! Şeytan gerçekten senden korkar. Ben oturuyordum, o da def çalıyordu. Ebû Bekir girdi, o yine çalıyordu; sonra Ali girdi, o yine çalıyordu; sonra Osmân girdi, o yine çalıyordu. Ey Ömer, sen girince ise defi bıraktı.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis Büreyde'nin rivayeti olarak hasen sahih garîbdir. Bu babda Ömer'den, Sa'd b. Ebû Vakkâs'tan ve Âişe'den de rivayet vardır.
Câmiu't-Tirmizî 3690, Kitap 49, Hadis 86