Fadl b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Namaz ikişer ikişerdir; her iki rekâtta teşehhüd edersin; huşû duyar, yalvarır, boyun büker, acz ve ihtiyacını gösterirsin; ellerini —‘onları kaldırırsın’ demek istiyor— Rabbine doğru, içleri yüzüne dönük olarak kaldırır ve ‘Yâ Rabbi, yâ Rabbi!’ dersin. Bunu yapmayanın (namazı) şöyle şöyledir.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: İbnü'l-Mübârek'ten başkası bu hadiste “Bunu yapmayanın namazı eksiktir (hıdâc)” dedi.
Ebû Îsâ dedi ki: Muhammed b. İsmâil'i (Buhârî) şöyle derken işittim: Şu'be bu hadisi Abdürabbih b. Saîd'den rivayet etti ve birkaç yerde hata etti: “Enes b. Ebû Enes'ten” dedi, oysa o İmrân b. Ebû Enes'tir; “Abdullah b. el-Hâris'ten” dedi, oysa o, Rebîa b. el-Hâris'ten rivayet eden Abdullah b. Nâfi' b. el-Amyâ'dır. Şu'be ayrıca “Abdullah b. el-Hâris'ten, o Muttalib'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem)” dedi; oysa doğrusu Rebîa b. el-Hâris b. Abdülmuttalib'den, o Fadl b. Abbâs'tan, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) şeklindedir. Muhammed (Buhârî) dedi ki: Leys b. Sa'd'ın hadisi Şu'be'nin hadisinden daha sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 385, Kitap 2, Hadis 237