Ma'dân b. Talha şöyle rivayet etti:
Sonra Ebü'd-Derdâ'ya rastladım ve Sevbân'a sorduğumu ona da sordum. Şöyle dedi: “Secdeye sarıl! Çünkü ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Allah için bir secde yapan hiçbir kul yoktur ki Allah onu bu secde sebebiyle bir derece yükseltmesin ve ondan bir günahını silmesin.’”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Ma'dân b. Talha el-Ya'merî'ye İbn Ebû Talha da denir. Bu babda Ebû Hüreyre'den, Ebû Ümâme'den ve Ebû Fâtıma'dan da rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Sevbân'ın ve Ebü'd-Derdâ'nın rükû ve secdeyi çoğaltma hakkındaki hadisi hasen sahihtir. İlim ehli bu konuda ihtilaf etmiştir: Bazıları namazda kıyamı uzatmanın rükû ve secdeyi çoğaltmaktan daha faziletli olduğunu, bazıları da rükû ve secdeyi çoğaltmanın kıyamı uzatmaktan daha faziletli olduğunu söylemiştir. Ahmed b. Hanbel, “Bu konuda Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) iki hadis rivayet edilmiştir” dedi ve bu hususta bir hüküm vermedi. İshâk dedi ki: “Gündüz rükû ve secdeyi çoğaltmak, gece ise kıyamı uzatmak (daha faziletlidir). Ancak gece okumayı âdet edindiği bir cüzü olan kimse için bu durumda rükû ve secdeyi çoğaltmak bana daha sevimlidir; çünkü hem cüzünü okumuş olur hem de rükû ve secdenin çokluğunu kazanır.”
Ebû Îsâ dedi ki: İshâk bunu şu sebeple söyledi: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) gece namazı bu şekilde, kıyamı uzun olarak nitelenmiştir; gündüz ise namazında, gece nitelendiği gibi uzun kıyam nitelenmemiştir.
Câmiu't-Tirmizî 389, Kitap 2, Hadis 241