Muhammed b. İbrâhîm şöyle rivayet etti:
Ebû Hüreyre ile es-Sâib el-Kârî sehiv secdelerini selâmdan önce yaparlardı.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: İbn Buhayne hadisi hasen sahihtir. Bazı ilim ehline göre amel buna göredir. Şâfiî'nin görüşü de budur; o, sehiv secdelerinin tamamının selâmdan önce olduğu görüşündedir ve “Bu, diğer hadisleri neshedendir” der; Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) son uygulamasının bu şekilde olduğunu zikreder. Ahmed ve İshâk dediler ki: Kişi iki rekâttan sonra (oturmadan) kalkarsa, İbn Buhayne hadisine göre sehiv secdelerini selâmdan önce yapar. Abdullah b. Buhayne, Abdullah b. Mâlik'tir; İbn Buhayne odur: Mâlik babası, Buhayne annesidir. Bunu bana İshâk b. Mansûr, Ali b. Abdullah b. el-Medînî'den böyle haber verdi.
Ebû Îsâ dedi ki: İlim ehli, kişinin sehiv secdelerini ne zaman, selâmdan önce mi sonra mı yapacağı hususunda ihtilaf etmiştir. Bazıları onları selâmdan sonra yapacağı görüşündedir; Süfyân es-Sevrî'nin ve Kûfelilerin görüşü budur. Bazıları selâmdan önce yapacağını söylemiştir; Yahyâ b. Saîd, Rebîa ve başkaları gibi Medine fakihlerinin çoğunun görüşü budur; Şâfiî de bu görüştedir. Bazıları da şöyle demiştir: Namazda bir fazlalık olmuşsa selâmdan sonra, eksiklik olmuşsa selâmdan önce yapılır; Mâlik b. Enes'in görüşü budur. Ahmed dedi ki: Sehiv secdeleri hakkında Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) ne rivayet edilmişse her biri kendi durumuna göre uygulanır. Kişi iki rekâttan sonra kalkarsa, İbn Buhayne hadisine göre onları selâmdan önce yapar; öğleyi beş rekât kılarsa onları selâmdan sonra yapar; öğle veya ikindinin iki rekâtında selâm verirse onları selâmdan sonra yapar. Her biri kendi durumuna göre uygulanır. Hakkında Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bir şey zikredilmeyen her yanılmada ise sehiv secdeleri selâmdan öncedir. İshâk da bütün bunlarda Ahmed'in görüşüne benzer bir görüş söyledi; ancak şöyle dedi: Hakkında Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bir şey zikredilmeyen her yanılmada, namazda bir fazlalık varsa sehiv secdelerini selâmdan sonra, eksiklik varsa selâmdan önce yapar.
Câmiu't-Tirmizî 391, Kitap 2, Hadis 244