Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) minberden indiğinde kendisiyle bir ihtiyaç için konuşulurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisi ancak Cerîr b. Hâzim'in rivayetinden biliyoruz. (Tirmizî) dedi ki: Muhammed'i (Buhârî) şöyle derken işittim: Cerîr b. Hâzim bu hadiste yanılmıştır. Sahih olan, Sâbit'ten, onun da Enes'ten rivayet ettiği şudur: (Enes) dedi ki: Namaza kamet getirildi; bir adam Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) elinden tuttu ve topluluğun bir kısmı uyuklayıncaya kadar onunla konuşmaya devam etti. Muhammed dedi ki: Hadis budur. Cerîr b. Hâzim bazen bir şeyde yanılır; ancak o sadûktur. Muhammed dedi ki: Cerîr b. Hâzim, Sâbit'in Enes'ten, onun da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet ettiği “Namaza kamet getirildiğinde beni görünceye kadar kalkmayın” hadisinde de yanılmıştır. Muhammed dedi ki: Hammâd b. Zeyd'den şöyle rivayet edilir: Sâbit el-Bünânî'nin yanındaydık. Haccâc es-Savvâf, Yahyâ b. Ebû Kesîr'den, o Abdullah b. Ebû Katâde'den, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) “Namaza kamet getirildiğinde beni görünceye kadar kalkmayın” buyurduğunu rivayet etti. Cerîr yanıldı ve Sâbit'in bunu kendilerine Enes'ten, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet ettiğini sandı.
Câmiu't-Tirmizî 517, Kitap 4, Hadis 30