Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebû Bekir, Ömer ve Osman ile birlikte yolculuk ettim; öğle ve ikindiyi ikişer rekât kılarlar, ne öncesinde ne de sonrasında namaz kılarlardı. Abdullah (b. Ömer) dedi ki: “Eğer öncesinde ya da sonrasında namaz kılacak olsaydım, onu tam kılardım.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ömer'den, Ali'den, İbn Abbâs'tan, Enes'ten, İmrân b. Husayn'dan ve Âişe'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: İbn Ömer hadisi hasen garîbdir; onu bu şekilde yalnızca Yahyâ b. Süleym'in rivayetinden biliyoruz. Muhammed b. İsmâil (Buhârî) dedi ki: Bu hadis Ubeydullah b. Ömer'den, Sürâka ailesinden bir adamdan, Abdullah b. Ömer'den de rivayet edilmiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Atiyye el-Avfî'den, İbn Ömer'den, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculukta namazdan önce ve sonra nafile kıldığı rivayet edilmiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculukta namazı kısalttığı sahih olarak sabittir; Ebû Bekir ve Ömer de, Osman da halifeliğinin ilk döneminde (namazı kısaltırlardı). Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından ilim ehlinin çoğunluğu buna göre amel eder. Âişe'nin yolculukta namazı tam kıldığı rivayet edilmiştir. Amel, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) ve ashabından rivayet edilene göredir. Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur; ancak Şâfiî şöyle der: Namazı kısaltmak yolculukta kişiye tanınmış bir ruhsattır; namazı tam kılarsa da yeterli olur.
Câmiu't-Tirmizî 544, Kitap 6, Hadis 1