Dilenmek, perişan eden bir fakirlik ya da ağır bir borç sahibi dışında zengine ve güçlü kuvvetli olana helal olmaz.

Hubşî b. Cünâde es-Selûlî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Veda haccında, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Arafat'ta vakfedeyken (onu) işittim: Ona bir bedevi geldi, ridâsının ucundan tutup onu kendisinden istedi; (Resûlullah) ona verdi, o da gitti. İşte o zaman dilenmek haram kılındı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dilenmek zengine ve sağlıklı, güçlü kuvvetli olana helal olmaz; ancak insanı perişan eden bir fakirlik ya da ağır bir borç sahibine (helaldir). Malını çoğaltmak için insanlardan dilenen kimsenin (dilendiği şey) kıyamet günü yüzünde tırmık izleri ve cehennemde yiyeceği kızgın taşlar olur. Artık dileyen az istesin, dileyen çok istesin.”