Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) fetih yılı Mekke'ye doğru yola çıktı ve Kürâu'l-Ğamîm'e varıncaya kadar oruç tuttu; insanlar da onunla birlikte oruç tuttular. Ona, “İnsanlara oruç ağır geldi; insanlar da senin ne yapacağına bakıyorlar” denildi. Bunun üzerine ikindiden sonra bir kap su istedi ve insanlar ona bakarken içti. Bazıları orucunu açtı, bazıları oruca devam etti. Bazı kimselerin oruç tuttuğu kendisine ulaşınca, “İşte onlar isyankârlardır” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ka'b b. Âsım'dan, İbn Abbâs'tan ve Ebû Hüreyre'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Câbir hadisi hasen sahihtir. Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) “Yolculukta oruç tutmak iyilikten değildir” buyurduğu da rivayet edilmiştir. İlim ehli yolculukta oruç konusunda ihtilaf etmiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli yolculukta oruç tutmamanın daha faziletli olduğu görüşündedir; hatta bazıları yolculukta oruç tutan kimsenin onu yeniden tutması gerektiğini söylemiştir. Ahmed ve İshâk yolculukta oruç tutmamayı tercih etmişlerdir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli ise şöyle demiştir: Güç bulup oruç tutarsa güzeldir ve bu daha faziletlidir; tutmazsa o da güzeldir. Süfyân es-Sevrî, Mâlik b. Enes ve Abdullah İbnü'l-Mübârek'in görüşü budur. Şâfiî şöyle demiştir: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) “Yolculukta oruç tutmak iyilikten değildir” sözü ile bazı kimselerin oruç tuttuğu kendisine ulaştığında söylediği “İşte onlar isyankârlardır” sözünün anlamı, kalbi Allah'ın ruhsatını kabullenmeyen kimse içindir. Orucu tutmamayı mubah görüp de oruç tutan ve buna gücü yeten kimse ise bana daha hoş gelir.
Câmiu't-Tirmizî 710, Kitap 8, Hadis 29