Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kendisini kusmak bastırana kaza gerekmez; kim de kasten kusarsa kaza etsin.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ebü'd-Derdâ'dan, Sevbân'dan ve Fedâle b. Ubeyd'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hüreyre hadisi hasen garîbtir; onu Hişâm'ın İbn Sîrîn'den, onun Ebû Hüreyre'den, onun da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayeti olarak yalnızca Îsâ b. Yûnus'un rivayetinden biliyoruz. Muhammed (Buhârî), “Onun mahfuz olduğunu sanmıyorum” demiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) birçok yoldan rivayet edilmiştir, ancak senedi sahih değildir. Ebü'd-Derdâ'dan, Sevbân'dan ve Fedâle b. Ubeyd'den, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) kusup orucunu açtığı rivayet edilmiştir. Bunun anlamı şudur: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) nafile oruç tutuyordu; kustu, halsiz düştü ve bu sebeple orucunu açtı. Bazı rivayetlerde bu, böyle açıklanmış olarak rivayet edilmiştir. İlim ehli, Ebû Hüreyre'nin Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet ettiği hadise göre amel eder: Oruçluyu kusmak bastırırsa ona kaza gerekmez; kasten kusarsa kaza etsin. Süfyân es-Sevrî, Şâfiî, Ahmed ve İshâk bu görüştedir.
Câmiu't-Tirmizî 720, Kitap 8, Hadis 39