Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Bunu bize Kuteybe de Leys b. Sa'd'dan, o İbn Şihâb'dan, o Urve ve Amra'dan, onlar da Âişe'den rivayet etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: İlim ehli buna göre amel eder: Kişi itikâfa girdiğinde, insanî ihtiyaç dışında itikâfından çıkmaz. Def-i hacet için, büyük ve küçük abdest bozmak için çıkabileceği hususunda ittifak etmişlerdir. Sonra ilim ehli, itikâftakinin hasta ziyareti, cumaya ve cenazeye katılması hususunda ihtilaf etti. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli, (itikâfa girerken) bunu şart koşmuşsa hastayı ziyaret edebileceği, cenazeye eşlik edebileceği ve cumaya katılabileceği görüşündedir. Süfyân es-Sevrî ve İbnü'l-Mübârek'in görüşü budur. Bazıları ise bunlardan hiçbirini yapamayacağını söylemiş; cuma kılınan bir şehirde bulunan itikâfçının ancak cuma mescidinde itikâfa girmesi gerektiği görüşüne varmışlardır. Çünkü onun cuma için itikâf yerinden çıkmasını mekruh görmüşler, cumayı terk etmesini de uygun görmemişlerdir. Bu yüzden, “Def-i hacet dışında itikâf yerinden çıkmaya muhtaç olmaması için ancak cuma mescidinde itikâfa girer” demişlerdir; zira onlara göre def-i hacet dışında bir sebeple çıkması itikâfı bozar. Mâlik ve Şâfiî'nin görüşü budur. Ahmed, Âişe hadisine dayanarak, “Hastayı ziyaret etmez, cenazeye de katılmaz” demiştir. İshâk ise, “Bunu şart koşmuşsa cenazeye katılabilir ve hastayı ziyaret edebilir” demiştir.
Câmiu't-Tirmizî 805, Kitap 8, Hadis 124