Muhrim ne kendisi nikâhlanır ne de başkasını nikâhlar.

Nübeyh b. Vehb şöyle rivayet etti:

İbn Ma'mer oğlunu evlendirmek istedi ve beni, Mekke'de hac mevsiminin emîri olan Ebân b. Osmân'a gönderdi. Yanına vardım ve “Kardeşin oğlunu evlendirmek istiyor; bunu sana şahit tutmak istedi.” dedim. O şöyle dedi: “Onu ancak kaba bir bedevî olarak görüyorum. Muhrim ne kendisi nikâhlanır ne de başkasını nikâhlar.” —ya da bunun gibi bir söz söyledi.— Sonra Osmân'dan bunun benzerini merfû olarak rivayet etti.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ebû Râfi'den ve Meymûne'den de rivayet vardır. Osmân hadisi hasen sahihtir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bazılarına göre amel buna göredir; Ömer b. Hattâb, Ali b. Ebû Tâlib ve İbn Ömer bunlardandır. Bu, tâbiîn fakihlerinden bazılarının da görüşüdür. Mâlik, Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bunu söyler; muhrimin evlenmesini caiz görmezler ve “Eğer evlenirse nikâhı bâtıldır.” derler.