Urve b. Mudarris b. Evs b. Hârise b. Lâm et-Tâî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza çıktığı sırada Müzdelife'de yanına geldim ve şöyle dedim: “Ey Allah'ın Resûlü! Tayy'in iki dağından geliyorum; bineğimi yordum, kendimi de yordum. Allah'a yemin olsun ki üzerinde durmadığım hiçbir kum tepesi bırakmadım. Benim için hac var mı?” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim bu namazımızda bulunur, biz (buradan) ayrılıncaya kadar bizimle birlikte vakfe yaparsa ve daha önce gece veya gündüz Arafat'ta vakfe yapmışsa haccını tamamlamış ve tefesini (hac menasikini) yerine getirmiş olur.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. (Ebû Îsâ) dedi ki: “Tefesini” sözü, menasikini demektir. “Üzerinde durmadığım hiçbir habl bırakmadım” sözüne gelince: Kumdan olursa ona habl, taştan olursa cebel denir.
Câmiu't-Tirmizî 891, Kitap 9, Hadis 84