Ubeyd b. Umeyr şöyle rivayet etti:
İbn Ömer iki rükne (Hacerü'l-esved ile Rükn-i Yemânî'ye) öyle bir izdihamla yaklaşırdı ki, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından hiç kimsenin bunu yaptığını görmedim. Ona, “Ey Ebû Abdurrahman! Sen iki rükne öyle bir izdihamla yaklaşıyorsun ki, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından hiç kimsenin o şekilde izdihama girdiğini görmedim” dedim. Şöyle dedi: “Bunu yapıyorsam (sebebi şudur): Ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Onlara el sürmek günahlara keffârettir.’ Yine onu şöyle buyururken işittim: ‘Kim bu Beyt'i yedi şavt tavaf eder ve sayısını tam tutarsa, bu bir köle azat etmek gibidir.’ Yine onu şöyle buyururken işittim: ‘(Tavaf eden) bir ayağını koyup diğerini kaldırdıkça, Allah mutlaka bununla ondan bir günahı siler ve ona bir iyilik yazar.’”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Hammâd b. Zeyd, Atâ b. Sâib'den, o İbn Ubeyd b. Umeyr'den, o da İbn Ömer'den bunun benzerini rivayet etmiş; bu rivayette “babasından” ifadesini zikretmemiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir.
Câmiu't-Tirmizî 959, Kitap 9, Hadis 153