Mirasçılarını zengin bırakman, onları insanlara el açan muhtaçlar olarak bırakmandan daha hayırlıdır.

Sa'd b. Ebû Vakkâs (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Vedâ haccı yılında, şiddetlenen bir hastalığımdan dolayı Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) beni ziyaret ediyordu. Ona: “Hastalık bende (gördüğün) hâle ulaştı. Ben mal sahibiyim ve bana bir kızımdan başka mirasçı olmayacak. Malımın üçte ikisini sadaka olarak vereyim mi?” dedim. “Hayır” buyurdu. “Yarısını?” dedim. “Hayır” buyurdu. Sonra şöyle buyurdu: “Üçte bir (verebilirsin); üçte bir de büyüktür -ya da çoktur-. Mirasçılarını zengin bırakman, onları insanlara el açan muhtaçlar olarak bırakmandan daha hayırlıdır. Allah'ın rızasını gözeterek yaptığın her harcamadan mutlaka sevap alırsın; hatta hanımının ağzına koyduğun (lokmadan) bile.” “Ey Allah'ın Resûlü! Arkadaşlarımdan sonra (Mekke'de) geride mi bırakılacağım?” dedim. Şöyle buyurdu: “Sen geride bırakılıp da salih bir amel işlersen, onunla mutlaka derecen ve yüceliğin artar. Hem belki de geride bırakılırsın (uzun yaşarsın) da birtakım topluluklar senden faydalanır, başkaları da senden zarar görür. Allah'ım! Ashâbımın hicretini tamamla, onları gerisin geri döndürme! Fakat zavallı olan Sa'd b. Havle'dir.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Mekke'de öldüğü için ona acıyordu.