Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte demirci Ebû Seyf'in yanına girdik. O, İbrâhîm'in (aleyhisselâm) sütbabası idi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) İbrâhîm'i aldı, öptü ve kokladı. Daha sonra yine onun yanına girdik; İbrâhîm can çekişiyordu. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) gözleri yaş dökmeye başladı. Abdurrahman b. Avf (radıyallahu anh) ona: “Sen de mi (ağlıyorsun) ey Allah'ın Resûlü?” dedi. “Ey İbn Avf! Bu bir merhamettir” buyurdu. Sonra bunu bir başkasıyla izledi ve (Peygamber) (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Göz yaşarır, kalp üzülür; biz ise ancak Rabbimizin razı olacağı şeyi söyleriz. Ey İbrâhîm! Biz senin ayrılığınla gerçekten mahzunuz.”
Bunu Mûsâ, Süleyman b. Muğîre - Sâbit - Enes (radıyallahu anh) yoluyla Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etti.
Sahîh-i Buhârî 1303, Kitap 23, Hadis 61