Allah gözyaşı ve kalbin üzüntüsü sebebiyle azap etmez; fakat dil sebebiyle azap eder ya da merhamet eder.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Sa'd b. Ubâde bir hastalığa yakalandı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebû Vakkâs ve Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anhüm) ile birlikte onu ziyarete geldi. Yanına girince onu ailesinin kuşatması içinde buldu ve: “Vefat etti mi?” diye sordu. “Hayır, ey Allah'ın Resûlü” dediler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ağladı. Orada bulunanlar Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ağladığını görünce onlar da ağladılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “İşitmiyor musunuz? Allah, gözyaşı sebebiyle de kalbin üzüntüsü sebebiyle de azap etmez; fakat şunun sebebiyle -dilini işaret etti- azap eder ya da merhamet eder. Ölü de ailesinin ona ağlaması sebebiyle azap görür.” Ömer (radıyallahu anh) bu sebeple (ağıt yakanlara) sopayla vurur, taş atar ve toprak saçardı.