Ebü'l-Esved şöyle dedi:
Medine'ye geldim; orada bir hastalık baş göstermişti. Ömer b. Hattâb'ın (radıyallahu anh) yanına oturdum. Yanlarından bir cenaze geçti, sahibi hayırla anıldı. Ömer (radıyallahu anh): “Vâcip oldu” dedi. Sonra başka biri geçti, onun sahibi de hayırla anıldı. Ömer (radıyallahu anh): “Vâcip oldu” dedi. Sonra üçüncüsü geçti, onun sahibi de kötülükle anıldı. (Ömer): “Vâcip oldu” dedi. Ebü'l-Esved dedi ki: “Ne vâcip oldu ey müminlerin emîri?” dedim. Şöyle dedi: “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) dediği gibi dedim: ‘Hangi Müslüman için dört kişi hayırla şahitlik ederse, Allah onu cennete koyar.’ Biz: ‘Üç kişi de mi?’ dedik. ‘Üç kişi de’ buyurdu. ‘İki kişi de mi?’ dedik. ‘İki kişi de’ buyurdu. Sonra ona bir kişiyi sormadık.”
Sahîh-i Buhârî 1368, Kitap 23, Hadis 120