Zekât olarak cezea gereken, yanında hıkka bulunan kimseden hıkka ile birlikte iki koyun ya da yirmi dirhem alınır.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ebû Bekir (radıyallahu anh), Allah'ın Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) emrettiği zekât farizasını bana yazdı: “Develerinde zekât olarak cezea gereken, yanında cezea bulunmayıp hıkka bulunan kimseden hıkka kabul edilir; kolayına gelirse onunla birlikte iki koyun ya da yirmi dirhem verir. Zekât olarak hıkka gereken, yanında hıkka bulunmayıp cezea bulunan kimseden cezea kabul edilir; zekât memuru da ona yirmi dirhem ya da iki koyun verir. Zekât olarak hıkka gereken, yanında yalnızca bintü lebûn bulunan kimseden bintü lebûn kabul edilir; o da iki koyun ya da yirmi dirhem verir. Zekâtı bintü lebûna ulaşan, yanında hıkka bulunan kimseden hıkka kabul edilir; zekât memuru da ona yirmi dirhem ya da iki koyun verir. Zekâtı bintü lebûna ulaşan, yanında o bulunmayıp bintü mehâd bulunan kimseden bintü mehâd kabul edilir; onunla birlikte yirmi dirhem ya da iki koyun verir.”