Ey Hakîm! Bu mal yeşil ve tatlıdır; kim onu gönül tokluğuyla alırsa onda kendisine bereket verilir.

Hakîm b. Hizâm (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) istedim, bana verdi. Sonra yine istedim, verdi. Sonra yine istedim, verdi. Sonra şöyle buyurdu: “Ey Hakîm! Bu mal yeşil ve tatlıdır. Kim onu gönül tokluğuyla alırsa onda kendisine bereket verilir. Kim de onu hırsla alırsa onda kendisine bereket verilmez; yiyip de doymayan kimse gibi olur. Yukarıdaki el aşağıdaki elden hayırlıdır.” Hakîm dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Seni hak ile gönderene yemin olsun ki, dünyadan ayrılıncaya kadar senden sonra kimseden bir şey almayacağım.” Ebû Bekir (radıyallahu anh) Hakîm'i bağış almaya çağırırdı, o ise ondan kabul etmekten kaçınırdı. Sonra Ömer (radıyallahu anh) ona vermek için onu çağırdı; o yine ondan bir şey kabul etmekten kaçındı. Ömer: “Ey Müslümanlar topluluğu! Hakîm hakkında sizi şahit tutuyorum: Ona bu fey'den hakkını teklif ediyorum, o ise almaktan kaçınıyor” dedi. Hakîm, Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) sonra vefat edinceye kadar insanlardan hiç kimseden bir şey almadı.