Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Adam insanlardan istemeye devam eder; nihayet kıyamet günü yüzünde bir parça et bulunmadan gelir.” Yine şöyle buyurdu: “Güneş kıyamet günü (insanlara) yaklaşır; öyle ki ter kulağın yarısına ulaşır. Onlar bu haldeyken Âdem'den, sonra Mûsâ'dan, sonra Muhammed'den (sallallahu aleyhi ve sellem) yardım dilerler.”
Abdullah -Leys bana rivayet etti, İbn Ebî Ca'fer bana rivayet etti diyerek- şunu ekledi: “O, yaratıklar arasında hüküm verilmesi için şefaat eder; yürür ve kapının halkasını tutar. İşte o gün Allah onu, toplanmış olanların hepsinin kendisini övdüğü makâm-ı mahmûda gönderir.”
Muallâ dedi ki: Vüheyb bize Nu'mân b. Râşid'den, o Zührî'nin kardeşi Abdullah b. Müslim'den, o Hamza'dan, o da İbn Ömer'i (radıyallahu anhümâ) işiterek Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) dilenme hakkında (bunu) rivayet etti.
Sahîh-i Buhârî 1474, 1475, Kitap 24, Hadis 76