Berâ (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabı (arasında şöyle bir durum vardı): Adam oruçlu olur da iftar vakti gelir, iftar etmeden önce uyursa, o gece de ertesi gün de akşam oluncaya kadar yemezdi. Kays b. Sırme el-Ensârî oruçluydu. İftar vakti gelince hanımının yanına gelip: “Yanında yiyecek var mı?” diye sordu. Hanımı: “Hayır, ama gidip senin için bir şey arayayım” dedi. Kays gün boyu çalışıyordu; uyku onu bastırdı. Hanımı geldi, onu (uyumuş) görünce: “Vah sana (mahrum kaldın)!” dedi. Ertesi gün öğle olunca Kays bayıldı. Bu durum Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatıldı. Bunun üzerine “Oruç gecesinde kadınlarınıza yaklaşmak size helâl kılındı” (Bakara 2/187) âyeti indi; buna çok sevindiler. “Fecrin beyaz ipliği siyah iplikten size ayırt edilinceye kadar yiyin, için” (Bakara 2/187) âyeti de indi.
Sahîh-i Buhârî 1915, Kitap 30, Hadis 25