Medine'de bizden daha muhtaç bir ev halkı yoktur. "Öyleyse onu ailene yedir."

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Bu bahtsız, Ramazan'da hanımıyla birlikte oldu” dedi. Peygamber: “Bir köle âzat edecek (imkân) bulabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Peki iki ay aralıksız oruç tutabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Peki altmış yoksulu doyuracak bir şey bulabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi.

(Ebû Hüreyre) dedi ki: Derken Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) içinde hurma bulunan bir arak —yani zembil— getirildi. “Bunu kendi adına (keffâret olarak) yedir” buyurdu. Adam: “Bizden daha muhtaç olana mı? Onun (Medine'nin) iki kara taşlığı arasında bizden daha muhtaç bir ev halkı yoktur” dedi. “Öyleyse onu ailene yedir” buyurdu.