Abdullah b. Amr b. el-Âs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana şöyle buyurdu: “Ey Abdullah! Senin gündüzleri oruç tuttuğun, geceleri de namaz kıldığın bana haber verilmedi mi?” “Evet, ey Allah'ın Resûlü” dedim. Şöyle buyurdu: “Öyle yapma. Oruç tut, (bazen de) tutma; namaz kıl, uyu da. Çünkü bedeninin senin üzerinde hakkı vardır, gözünün senin üzerinde hakkı vardır, eşinin senin üzerinde hakkı vardır, misafirinin senin üzerinde hakkı vardır. Her ay üç gün oruç tutman sana yeter; çünkü her iyilik için sana on misli vardır. Bu da bütün bir yıl oruç tutmak demektir.”
Ben ağır davrandım, bana da ağır gelindi. “Ey Allah'ın Resûlü! Ben (kendimde) güç buluyorum” dedim. “Öyleyse Allah'ın peygamberi Dâvûd'un (aleyhisselâm) orucunu tut, ondan fazlasını yapma” buyurdu. “Allah'ın peygamberi Dâvûd'un (aleyhisselâm) orucu nasıldı?” dedim. “Yılın yarısı” buyurdu.
Abdullah yaşlandıktan sonra: “Keşke Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ruhsatını kabul etseydim!” derdi.
Sahîh-i Buhârî 1975, Kitap 30, Hadis 82