Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Ümmü Süleym'in yanına girdi. Ümmü Süleym ona hurma ve yağ getirdi. “Yağınızı kabına, hurmanızı da kabına geri koyun; çünkü ben oruçluyum” buyurdu. Sonra evin bir köşesine kalkıp farz olmayan bir namaz kıldı ve Ümmü Süleym ile ev halkına dua etti. Ümmü Süleym: “Ey Allah'ın Resûlü! Benim (sana) özel bir (isteğim) var” dedi. “Nedir?” buyurdu. “Hizmetçin Enes” dedi. Bunun üzerine ahiret ve dünya hayrından hiçbir şey bırakmadı, hepsini benim için diledi. “Allah'ım! Ona mal ve evlat ver ve onu (bunlarda) bereketlendir” buyurdu.
Şimdi ben Ensâr'ın malı en çok olanlarındanım. Kızım Ümeyne de bana, Haccâc'ın Basra'ya geldiği zamana kadar benim sulbümden yüz yirmi küsur kişinin defnedildiğini anlattı.
Sahîh-i Buhârî 1982, Kitap 30, Hadis 89