Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Siz, “Ebû Hüreyre Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) çok hadis rivayet ediyor” diyorsunuz. “Muhâcirlere ve Ensâr'a ne oluyor da Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) Ebû Hüreyre'nin rivayeti gibi rivayet etmiyorlar?” da diyorsunuz. Muhâcirlerden olan kardeşlerimi pazarlarda alışveriş meşgul ediyordu. Ben ise karnımı doyuracak kadarıyla (yetinip) Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından ayrılmazdım. Onlar bulunmadığında ben hazır bulunur, onlar unuttuğunda ben ezberlerdim. Ensâr'dan olan kardeşlerimi de mallarının işi meşgul ediyordu. Ben ise Suffe yoksullarından yoksul bir adamdım; onlar unuttuğunda ben akılda tutardım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattığı bir sözde şöyle buyurmuştu: “Ben şu sözümü bitirinceye kadar elbisesini yayıp sonra elbisesini kendine toplayan hiç kimse yoktur ki söylediğimi bellemesin.” Bunun üzerine üzerimdeki alacalı yün örtüyü (nemire) yaydım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sözünü bitirince onu göğsüme topladım. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) o sözünden hiçbir şeyi unutmadım.
Sahîh-i Buhârî 2047, Kitap 34, Hadis 1