İsrâiloğulları'ndan bir adam, kefil olarak Allah'ı göstererek aldığı bin dinarı bir kütüğe koyup denize bıraktı.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), İsrâiloğulları'ndan bir adamı anlattı: (Bu adam) İsrâiloğulları'ndan birinden kendisine bin dinar borç vermesini istedi. (O kişi): “Bana şahitler getir de onları şahit tutayım” dedi. (Adam): “Şahit olarak Allah yeter” dedi. (O kişi): “O hâlde bana bir kefil getir” dedi. (Adam): “Kefil olarak Allah yeter” dedi. (O kişi): “Doğru söyledin” dedi ve belirli bir süreye kadar (bin dinarı) ona verdi. (Adam) denize açıldı ve işini gördü. Sonra, kendisine verilen vade için (alacaklının) yanına varmak üzere binebileceği bir gemi aradı, fakat bir gemi bulamadı. Bunun üzerine bir kütük aldı, onu oydu; içine bin dinarı ve kendisinden arkadaşına (yazılmış) bir mektubu koydu, sonra açtığı yeri sıkıca kapattı. Sonra onu denize getirdi ve şöyle dedi: “Allah'ım! Sen biliyorsun ki ben falandan bin dinar borç almıştım. Benden bir kefil istedi, ben de 'Kefil olarak Allah yeter' dedim; o da Sana razı oldu. Benden bir şahit istedi, ben de 'Şahit olarak Allah yeter' dedim; o da Sana razı oldu. Ona hakkını gönderebileceğim bir gemi bulmak için çok uğraştım, fakat güç yetiremedim. Ben de onu Sana emanet ediyorum.” (Kütüğü) denize attı, nihayet kütük denize daldı. Sonra döndü; bu arada memleketine gidecek bir gemi arayıp duruyordu.

Ona borç veren adam, malını getiren bir gemi gelmiş olabilir mi diye bakmak üzere (sahile) çıktı. Bir de baktı ki içinde mal bulunan kütük (orada)! Onu ailesine yakacak odun olarak aldı. Onu testereyle kesince malı ve mektubu buldu. Sonra ona borç veren (borçlu) adam geldi ve bin dinarı getirip şöyle dedi: “Vallahi sana malını getirmek için durmadan gemi aradım; fakat geldiğim bu gemiden önce bir gemi bulamadım.” (Alacaklı): “Bana bir şey göndermiş miydin?” dedi. (Borçlu): “Sana, geldiğim bu gemiden önce bir gemi bulamadığımı haber veriyorum” dedi. (Alacaklı) şöyle dedi: “Şüphesiz Allah, kütüğün içinde gönderdiğin şeyi senin adına (bana) ödedi. Bin dinarınla doğru yolda olarak dön git.”