Peygamber, Ali'ye ihramında kalmasını emretti ve onu kurbanlığına ortak etti.

Câbir ve İbn Abbâs (radıyallahu anhüm) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) (ve ashabı) Zilhiccenin dördüncü günü sabahı, yalnızca hac için telbiye getirerek, buna başka bir şey karıştırmaksızın (Mekke'ye) geldi. (Mekke'ye) varınca bize emretti; biz de onu (haccı) umreye çevirdik ve (ihramdan çıkıp) hanımlarımıza helal olmamızı (emretti). Bu konuda dedikodu yayıldı.

Atâ dedi ki: Câbir şöyle dedi: “Birimiz Mina'ya, tenasül uzvundan meni damlarken mi gidecek?” Câbir (bunu söylerken) eliyle işaret etti. Bu (söz) Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı; hutbe okumak üzere kalktı ve şöyle buyurdu: “Bana ulaştı ki bazı kimseler şöyle şöyle diyorlarmış. Vallahi ben Allah'a karşı onlardan daha itaatkâr ve daha takvalıyım. Eğer sonradan karşılaştığım bu işi önceden bilseydim kurbanlık getirmezdim. Yanımda kurbanlık olmasaydı ben de ihramdan çıkardım.” Bunun üzerine Sürâka b. Mâlik b. Cu'şum kalktı ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu (ruhsat) yalnız bize mi, yoksa ebedî mi?” dedi. (Peygamber): “Hayır, ebedîdir” buyurdu.

(Râvi) dedi ki: Ali b. Ebû Tâlib geldi. -(Atâ ile Tâvûs'tan) biri, (Ali'nin) “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) neye niyet ettiyse ona lebbeyk” dediğini, diğeri de “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) haccına lebbeyk” dediğini söyledi.- Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona ihramında kalmasını emretti ve onu kurbanlığına ortak etti.