Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Aziz ve celil olan Allah “En yakın akrabanı uyar” (Şuarâ 26/214) âyetini indirdiği zaman Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalktı ve şöyle buyurdu: “Ey Kureyş topluluğu! -ya da buna benzer bir söz söyledi- Kendinizi (ateşten) satın alın; ben Allah'tan (gelecek) hiçbir şeye karşı size fayda veremem. Ey Abdümenâfoğulları! Ben Allah'tan (gelecek) hiçbir şeye karşı size fayda veremem. Ey Abbâs b. Abdülmuttalib! Ben Allah'tan (gelecek) hiçbir şeye karşı sana fayda veremem. Ey Resûlullah'ın halası Safiyye! Ben Allah'tan (gelecek) hiçbir şeye karşı sana fayda veremem. Ey Muhammed'in kızı Fâtıma! Malımdan dilediğini benden iste; (ama) ben Allah'tan (gelecek) hiçbir şeye karşı sana fayda veremem.”
Asbağ, İbn Vehb'den, o Yûnus'tan, o da İbn Şihâb'dan rivayet ederek buna mütâbaat etti.
Sahîh-i Buhârî 2753, Kitap 55, Hadis 16