Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber günü şöyle buyururken işitti: “Sancağı, Allah'ın onun eliyle fethi nasip edeceği bir adama vereceğim.” (Ashap) bunun için hangisine verileceğini umarak kalktılar. Sabahleyin hepsi kendisine verilmesini umarak (geldiler). (Peygamber): “Ali nerede?” diye sordu. “Gözlerinden rahatsız” denildi. Emretti, (Ali) çağrıldı. Gözlerine tükürdü; (Ali) olduğu yerde iyileşti, sanki hiç rahatsızlığı yokmuş gibi oldu. (Ali): “Onlarla, bizim gibi oluncaya kadar savaşacağız” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Yavaş ol! Onların yurduna varınca önce onları İslâm'a davet et ve kendilerine düşen (görevleri) onlara bildir. Vallahi, senin vasıtanla tek bir adamın hidayete ermesi, senin için kırmızı develerden daha hayırlıdır.”
Sahîh-i Buhârî 2942, Kitap 56, Hadis 154