Mazlumun bedduasından sakın; çünkü mazlumun bedduası kabul olunur.

Eslem şöyle dedi:

Ömer b. Hattâb (radıyallahu anh) Huneyy denilen bir azatlısını korunan meraya (hımâ) görevli tayin etti ve şöyle dedi: “Ey Huneyy! Müslümanlara karşı kanadını indir (onlara yumuşak davran) ve mazlumun bedduasından sakın; çünkü mazlumun bedduası kabul olunur. Az sayıda devesi olanı ve az sayıda koyunu olanı (meraya) sok. İbn Avf'ın develerinden ve İbn Affân'ın develerinden sakın. Çünkü o ikisinin hayvanları helak olursa onlar hurmalıklarına ve ekinlerine dönerler. Az sayıda devesi ve az sayıda koyunu olan ise hayvanları helak olursa çocuklarını bana getirir ve 'Ey mü'minlerin emîri!' der. Ben onları bırakacak mıyım? Babasız kalasıca! Su ve ot benim için altından ve gümüşten daha kolaydır. Allah'a yemin olsun ki onlar, kendilerine zulmettiğimi düşünüyorlar. Burası onların yurdudur; cahiliyede onun için savaştılar, İslâm'da da onun üzerinde Müslüman oldular. Canım elinde olana yemin ederim ki Allah yolunda (insanları) üzerine bindirdiğim mal (hayvanlar) olmasaydı, onların yurdundan bir karış yeri bile onlara karşı koruma altına almazdım.”